Karanlığın içinden çıkıp geldi,
Yeşil çatılı evin
arkasından süzülüyordu,
Sıçtık mavisi hava
yine ısıtmayan bir güneş,
Bedbahça yürümek,
Belimde tatlı ve hafif
bir ağrı,
Gözlerim perçinli
açmak çok yorucu
İçi dolu evler,
boş sokaklar
Sağır olasıya bir
sessizlik
Mahlûkat uyanıyor yavaşça,
Çam ağaçlarından
gelen tıkırtılar
Oynasan bilge
karga,
İçindeki bütün
sıvı çekilmiş sarı yapraklar,
Ahşap evin
çitlerinde sevişen güvercinler
Arkasında durgun
sesiz mavimsi çoğunluk
Adımladıkça sonsuz
maviliğe yaklaşıyorum,
Gözüme takılan
balıkçı kayığı ve fark etmeden dalmışım maviliğe
Arkamda olup
bitenler;
Umursamazca
bakıyorum sonsuz mavilik
Geçen zamandan
sonra maviden de sıkılıyorum
Ve kendime kızıyorum,
dönüp yürüyorum
Soğuğa lanet
okuyor
Bir sigara daha yakıyorum
Küçük demir
kapıdan geçiyor
Çoktan soğumuş
olan yatağıma dönüyor
Uyumak istiyorum sonsuza kadar.
