Oynayan İki Karakter

Kovuluyorum sonsuz cennet Merdivenleri adımlıyorum sonsuz Kevaşelerle kahkaha patlatıyor Dostluğu sokak lambalarında Sıcaklığı delilikte arıyorum. Bu gece İçimdeki kötü köpeği besliyorum Arkasına saklandıklarım kaçıyor benden Bir yanım korkuyor Bir yanım pusmuş Doğru olanı arıyorum doğruyu Ruhum titriyor tan mı geliyor Sokak başından bir çığlık yükseliyor Bir dizi uçuşup kaçışan kuşlar Kötü köpeğin uyku vakti gelmiş huysuz Topraktan yükselen soğuk acıtıyor ellerimi Işık hüzmesimi geliyor Kaçmalı ve saklanmalıyım Karanlığı yakalamak için ufuk çizgisine koşuyorum Ve ışık Yakalıyor Yakalıyor dizlerim yeryüzünde Gözlerim fecir kızılı Ağaçlar kadar bütün oluyorum toprakta Ve toprak yeniden doğuş, Toprak asil Korkularım susumak bilmeyen çığlıklar sessiz Sonra iyi köpek uyanıyor.